ZOEKSTART.EU ,o.a. film downloaden
teller
|
|
Mijn eerste bezoek aan Zele ( België ) heeft nogal wat indruk gemaakt.
Zele ( B ) : markante gebouwen
Stratenplan met straten lijst
Wikipedia resultaten bij: Zele Zele is een gemeente in de provincie Oost-Vlaanderen (arrondissement Dendermonde), gelegen tussen Schelde en Durme. Het is de hoofplaats van het gelijknamige kanton, dat ook de gemeente Berlare omvat. De gemeente telt ruim 20.000 inwoners (2005). Binnen de gemeentegrenzen liggen, naast het centrum, een aantal kleinere kernen, zoals Heikant, Durmen en Huivelde. In het ruimtelijk structuurplan Vlaanderen wordt Zele aangeduid als een economisch knooppunt.
Geschiedenis en politiekZele werd circa 800 voor het eerst vermeld toen Karel de Grote het grondgebied schonk aan Sint-Ludgerus, stichter van de abdij van Werden (Essen,Duitsland). De monniken bouwden vóór 1141 een proosdij in zele die volgens de legende in 1452 afgebrand werd samen met het kasteel, de molen en de helft van zele. In 1699-1704 werd de barokke Sint-Ludgeruskerk gebouwd. Zele was in de vorige eeuwen een textielcentrum voor vlas (tot het begin van de 20e eeuw) en voor jute (20e eeuw). Zele was dan een gemeente zoals vele andere in Oost-Vlaanderen. vele café's, brouwerijen, een distelerij, +/- 12 molens, en veel landbouwgrond. In de jaren 1960 werd een bedrijvencentrum opgericht voor onder meer glasvezelweven, metaalnijverheid en drukkerijen. Thans is het een wat slaperige gemeente. Voormalig Belgisch eerste-minister (1855-1857) Pieter De Decker was afkomstig van Zele. Burgemeester waren Cesar Meeus (kath.)(1872-1907), Armand Rubbens (kath.) (1908-1941), Benoit Van Acker (CVP) (1944-1971), Aviel Geerinck (Zeelse Belangen - ZB, een met de Volksunie gelieerde plaatselijke politieke formatie) (1971-1980), Jozef De Bruyne (Zeelse Belangen - ZB) (1980-2000) en Patrick Poppe (VLD) (2001-). In het kanton behaalde de CVP bij de parlementsverkiezinge van 1978 nog 44 %; bij de Vlaamse parlementsverkiezingen in 2004 was dat voor de CD&V-N-VA teruggevallen tot 28 %. De liberale partij behaalde in 1978 24 % (PVV) en 26 % in 2004 (VLD-Vivant). De socialistische partij BSP behaalde in 1978 15 %, evenveel als in 2004 (sp.a-SPIRIT). De Volksunie behaalde in 1978 14 % van de stemmen. In 2004 behaalde het Vlaams Blok 24 % van de stemmen (1,4 % in 1978) en Groen 6 %.
Bon Wikipedia
|
